Οι εξελίξεις της τεχνολογίας, η ψηφιακή διακυβέρνηση αλλά και η ευημερία των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν οδηγήσει τα κράτη-μέλη στόχους κυβερνοεπιθέσεων. Από απειλές που προέρχονται από μεμονωμένους εγκληματίες, μέχρι επιθέσεις φερόμενες ως απόρροια ενεργειών τρίτων κρατών, το περιβάλλον κυβερνοαπειλών μεταβάλλεται διαρκώς, έχοντας ως απόρροια μια εγγενή αδυναμία άμεσης προστασίας του. Οι συνθήκες αυτές, εδραιώνουν την ανάγκη για μια περιοδικά αναθεωρούμενη στρατηγική, η οποία θα ορίζει τους κανόνες με τους οποίους αντιμετωπίζεται ή μετριάζεται ο αντίκτυπος των εν λόγω απειλών.

Παράλληλα με τις εξελίξεις αυτές, η πανδημία COVID-19 όρισε νέες ανάγκες και νέες απαιτήσεις στην οικονομική και κοινωνική ζωή. Οι αδυναμία της φυσικής επαφής των ανθρώπων, υπό το φως του αυξημένου κινδύνου μετάδοσης της ασθένειας, τα

 παγκόσμια μέτρα περιορισμού, η αναστολή λειτουργίας καταστημάτων και χώρων συνάθροισης, αναζητούν άλλους τρόπους δράσης μέσα από τον ψηφιακό κόσμο: την τηλεδιάσκεψη (teleconference, telco), τη βιντεο-κλήση (video call), την απομακρυσμένη πρόσβαση (remote access), το ηλεκτρονικό κατάστημα (e-shop), το ψηφιακό κράτος (digital state).

Σύμφωνα με το Άρθρο 15 του ν. 4577/2018, αναφέρονται οι Κυρώσεις, με βάση το Άρθρο 21 της Οδηγίας 2016/1148/ΕΕ.

Ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, σε συνέχεια εισήγησης της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας, επιβάλλει κυρώσεις σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, σε περίπτωση παραβίασης των διατάξεων του παρόντος νόμου.

Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως οι Οργανισμοί εξαρτώνται όλο και περισσότερο από τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών για να λειτουργούν καθημερινά, είναι σαφές πως η ανάγκη που παρέχει η Brighter Consulting μέσω της Cyber Security, είναι

 καίριας σημασίας. Οι τεχνολογίες υπόκεινται σε απειλές, λόγω ευπαθειών των συστημάτων με πιθανές σοβαρές επιπτώσεις στη λειτουργία της επιχείρησης, στον ανθρώπινο παράγοντα, στις υποδομές και στην ίδια την εθνική ασφάλεια της χώρας. Πρόκειται για παραβίαση της εμπιστευτικότητας, ακεραιότητας και διαθεσιμότητας της πληροφορίας που τα συστήματα αυτά επεξεργάζονται, αποθηκεύουν ή μεταδίδουν. Οι απειλές για τις τεχνολογίες της πληροφορικής, περιλαμβάνουν τις κυβερνοεπιθέσεις, τα ανθρώπινα λάθη, τις περιβαλλοντικές καταστροφές και τις δομικές αστοχίες.

Για τους λόγους αυτούς, αποτελεί κρίσιμη ανάγκη για τις Διοικήσεις των Οργανισμών, να αντιληφθούν την ευθύνη τους και να εδραιώσουν μια πλήρη, οργανωσιακή προσέγγιση της διαχείρισης του κινδύνου που σχετίζεται με τη λειτουργία και χρήση πληροφοριακών συστημάτων.